حاسس بوحدة قتلانى … والحزن مالى أيامى
َوشعور جوايا خَلانى … تعبان وحيرتى مليانى
وسألت نفسى ليه الناس … بقى همها تعيش وخلاص
وانعدم كل الاحساس … مابقتش شايف خِلانى
عايشين فى غابة مش آدميين… وخلاص بقينا ناس تانيين
نمنا فى يوم وصحينا ماشيين … شعور قتلنى وبكانى
فين حب أهلى بتاع زمان …. كان صدق ريحته فى كل مكان
وفى كل حتة تلاقى أمان …. ضاع كله حتى فى أحلامى
حتى حبايبى راحوا بعيد … وبقيت فى سجن كله حديد
مابقتش شايف إيد مع إيد … ويادنيا ضاع فيكى مكانى
نفسى الزمان يرجع بيا …. واشوف حبايبى حواليا
والوحدة ترجع منسية …. ولا حد يرجع ينسانى
More Stories
شفاء.. بقلم ولاء شهاب
حوار بين تائهٍ ومهزوم … بقلم ولاء شهاب
قدر .. بقلم ولاء شهاب