من ديوان/ روح الحياة
أنا الفلاح….
…انا الفلاح اللى فى أرضى…
سلطان وحياتى بتعجبنى،
…وخدتنى من عمرى ايامى
وشالتنى من تحتى خدتنى.
..واللقمة ف عيشى المقسومه ،
فى الفجر المتندى باركنى ،
..من يومى انا شاطر وبااعافر،
من يومى بااكافح ، وبخطرى
فى الارض البكريه الخضرا،
وتقاوى اتبدرت فى حطة رجلى،
.أيامى وأحلامى الثايره ،
من زمن العمى اللى بيجرى.
… ولا عمرى بكيتها ولا اديتها اكتر
من عزمى، ولا بااشكى.
…سنه جايه،سنه رايحه وفايته …
وبااعافر فى ايامها وبااجرى ،
.. والشمس الدهبيه الناعسه،
بشعاعها الفضى صاحبتنى،
…وقناية الميه الرقراقه ،
بتقولى الهمه يافلاحى، اياك
تهملنى أو تسيبنى .
قوم أروى وخضر وسابقنى،
…الطير بيسبح على عودى،
والانس بياكل من كدى،
…وعيدان الزرع الفرحانه ،
أهى طارحه نسايم فى الصيف
المتحنى بشمسى.
… عناقيد بتزهر فى بلادى ،
بتلون ضحكتها الحلوه ببياضها،
وألوانها الوردى.
….مليانه أصاله بأولادها ،
وهواها الشتوى دفا عرقى.
..ميت مسا على روحنا
الشقيانه ،
…ميت فل وعشره على كوب
الشاى المتحلى،
بطيبابة بلدى العرقانه ، وعصارى النسمه اللى تعدى.
More Stories
شفاء.. بقلم ولاء شهاب
حوار بين تائهٍ ومهزوم … بقلم ولاء شهاب
قدر .. بقلم ولاء شهاب