….من ديوان /سلام يادنيا
…ومشيت فى الدنيا لوحديه
ولا ليش غير وش
..والناس باأقابلهم فى السكه
يجى مليون وش .
..أبيض على أسود وملون ،
بويه ماتنضفش.
…وباعافر فى الدنيا الواسعه
مع ناس بتغش.
..واصرخ وأغير فى حياتهم
بس مابنفعش .
..باامشى وبااعدى كتير ياما
ناس مبتسمعش .
..ينخر فى حياتنا السوس ياما
يبنيلوا كام عش .
..ويعكر فى قلوبنا البيضا ،
وبأقول معلش.
..بكره الأيام زى الموجه ،
تغسل وترش .
..وتغير فى عادات منبوذه ،
وكلام م الهش .
..ونجمد كده مع بعضينا،
ناخد كام دش .
..ندفن أفعالنا الكدابه ،
نخلع كام وش.
..ونعيش مع بعض بروح
واحده ، كده ولا نسألش.
..دا فلان كان سئ ف
الماضى ، مبيتغيرش.
..وكلام مفروم كده ع
الفاضى ، ناس مابتفصلش
..خلينا نغير طبايعنا
ونبطل دش ،
..نشغل تفكيرنا بمشاكلنا ،
نبنى مانهدمش.
..ونعيش أيامنا بشرايعنا
نخلص من الغش .
More Stories
شفاء.. بقلم ولاء شهاب
حوار بين تائهٍ ومهزوم … بقلم ولاء شهاب
قدر .. بقلم ولاء شهاب